Historia Szkoły

RYS HISTORYCZNY SZKOLNICTWA W GĄSEWIE

Początki szkolnictwa w Gąsewie sięgają bardzo odległych lat. Świadczą o tym zapiski w księgach sądów biskupich z tamtych lat, gdzie jest informacja, że w 1478 roku toczył się proces między nauczycielem z Gąsewa a tamtejszym plebanem. Nauczyciel miał przepisać graduał (książka z nutami i tekstami śpiewów mszy), a wartość tej pracy oceniona była na 1 kopę groszy. Pleban twierdził, że trzymał nauczyciela na służbie tylko do sporządzenia tego graduału, ponieważ do innej pracy był ,,niedostateczny”. Nauczyciel ten przeniósł się jednak w tymże roku do Makowa na pomocnika nauczyciela, a chcąc się wywiązać z zobowiązania domagał się od plebana gąsewskiego, by dostarczył mu potrzebne do pracy 6 naczynek szklanych, świecznik i papier.

Z tych lat jest również wzmianka, że nauczyciel z Sielunia był poprzednio pomocnikiem nauczyciela w Gąsewie. Zgłosił w 1479 roku do tamtejszego wikarego pretensję o niezapłacenie mu 5 groszy zasług. Wikary zaś oskarżył go o to, że za jego zgodą  uczniowie otworzyli zamek (od jego izby w Gąsewie) i zabrali mu różne rzeczy o wartości 50 florenów, w tym miód, ser, mak, zasłonę, ręczniki, rękawice, płótno lniane i kłódkę od kaplicy chrzcielnej. 

Z badań przeprowadzonych przez księdza profesora Michała Mariana Grzybowskiego i opublikowanych w książce ,,Z archiwaliów diecezjalnych płockich XIX w.’’ wynika, że Elementarna Szkoła Parafialna w Gąsewie powstała w 1810 roku, a założycielem jej był miejscowy proboszcz ksiądz Wawrzyniec Gutowski. Staraniem proboszcza budynek szkoły zbudowany był z cegły i wapna, pokryty holenderską dachówką. Wewnątrz znajdowało się wygodne mieszkanie dla nauczyciela, sień , izba szkolna. Sala szkolna wyposażona była w porządne ławki i katedrę przybraną, mogła pomieścić 60 uczniów. Plac wokół szkoły wyłożony był brukiem, ogrodzony parkanem, porośnięty krzewami i drzewami owocowymi.

Do Elementarnej Szkoły Parafialnej należały wszystkie wioski Parafii Gąsewo w liczbie 36: Batogowo Biernaty, Batogowo Flaszy, Biedrzyce Falki, Biedrzyce Klimki, Biedrzyce Koziegłowy, Biedrzyce Starawieś, Boruty, Chełchy Sałki, Chełchy Sebory, Chojnowo, Chojnowko, Dyliwo, Gąsewo, Guty Małe, Guty Wielkie, Jarzyły, Kałęczyń, Mamino Lipniki, Mamino Srzedniaki, Mamino Wyszki, Majki, Olki, Poświątne, Przesińska, Rawy Kurzątki, Rawy Stasie, Rafały Glinki, Rogale, Rzechowo Gać, Rzechowo Wielkie, Rzechówko, Sławkowo, Sypniewo, Szczeglin, Zalesie, Zamoście.

Dozór nad szkołą sprawowała Rada Szkolna Miejscowa, której przewodniczył proboszcz Wawrzyniec Gutowski.

Pierwsze zajęcia w szkole rozpoczęły się 2 stycznia 1811 roku. Nauczycielem był J. P. Bonawentura Bobowski, sprowadzony z dóbr krasnosielskich, gdzie był pisarzem, a po złożeniu egzaminu otrzymał od Wysokiej Izby Edukacji Narodowej – patent nauczycielski. Nauczyciel tej szkoły pobierał pensję 600 złotych miesięcznie w pieniądzach i ziarnie. Od początku 1813 roku nauczyciel nie otrzymywał pensji, pobierał od uczniów kwartalnie po 3 złote, a miejscowy proboszcz pozwalał mu korzystać

z ogrodu. Takim sposobem nauka w elementarnej szkole gąsewskiej nie została przerwana. W 1817 roku proboszcz Wawrzyniec Gutowski otrzymał od Wysokiej Komisji Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego środki pieniężne na finansowanie funkcjonowania szkoły.

Po utworzeniu Królestwa Polskiego szkoła nadal istniała. Uczęszczały do niej dzieci zamożnej szlachty i bogatych chłopów. Tak było prawdopodobnie do powstania listopadowego w 1830 roku. O dalszych losach szkoły aż do 1867 roku brak jakichkolwiek wiadomości źródłowych. Mimo to sądzić należy, że istniała ona nadal.

Od 1880 roku szkoła zmienia nazwę na: Szkoła Początkowa w Gąsewie, a w języku potocznym nazywana jest ,,gminną szkółką”. Była to carska szkoła rządowa. Nauka odbywała się w języku rosyjskim. W 1906 roku w Gąsewie istniała szkoła jednoklasowa przy nauce czteroletniej. W szkole uczyli: nauczycielka Jadwiga Smorzewska i nauczyciel Ignacy Przetakiewicz, który był także kierownikiem szkoły. W latach1909- 1912 w gąsewskiej szkole  były dwa oddziały. Nauka prowadzona była w języku rosyjskim i polskim.

Po odzyskaniu niepodległości (1918) szkoła wznowiła działalność już jako szkoła polska. Kierownikiem szkoły został Zdzisław Kaźmierkiewicz. W czteroklasowej szkółce wiejskiej nie można było osiągnąć odpowiedniego poziomu kształcenia chłopskiej młodzieży. Kierownik szkoły namówił ludność do połączenia okolicznych szkółek i utworzenia dużej szkoły siedmioklasowej.

Od 1924 roku do Szkoły Początkowej w Gąsewie zostają włączone okoliczne szkółki i powstaje szkoła siedmioklasowa.

Pod przewodnictwem kierownika szkoły i nauczycieli w Gąsewie intensywnie rozwija się życie kulturalne. Nauczyciele prowadzą z dziećmi i młodzieżą zajęcia muzyczne, taneczne, teatralne. Organizują spotkania propagujące nowoczesne rolnictwo.

W 1927 roku szkoła zostaje umieszczona w nowo wybudowanym Domu Ludowym.

W okresie okupacji (1939 – 1945) jednym z ważniejszych odcinków walki z okupantem było tajne nauczanie. Działalność oświatowa została zabroniona. Lokale szkoły w Gąsewie zajęli Niemcy, sprzęty i akta szkolne zostały zniszczone. Mimo surowych zakazów niemieckich, tajne nauczanie w Gąsewie prowadziła nauczycielka Halina Kucharczyk i Czesław Zabielski.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej w 1945 roku natychmiast przystąpiono do zorganizowania szkoły w Gąsewie.  Kierownikiem szkoły został Władysław Rekosz i pełnił tę funkcję przez 19 lat. Ludność Gąsewa i okolicznych wiosek wykazała się dużą ofiarnością podczas remontu budynku spółdzielczego, w którym urządzono tymczasową szkołę. Otwarcie szkoły odbyło się 20 czerwca 1945 roku. Personel nauczycielski liczył początkowo tylko cztery osoby: Władysław Rekosz, ks. Czesław Przygódzki, Ewa Samsel, Marian Mossakowski.  W szkole uczyło się ponad 300 uczniów.                                 

Kadra nauczycielska stopniowo zwiększała się. Pod koniec 1945 roku wrócił z Oflagu nauczyciel Jan Grono, a w następnym roku przyjechał z Anglii nauczyciel Franciszek Olkowski.

W 1947 roku oddano do użytku parterowy budynek, który stał za obecną szkołą i tam była siedziba szkoły powszechnej. Liczba uczniów ciągle się zwiększała, nawet do 600. Dla takiej ilości uczniów budynek szkolny był niewystarczający, dlatego nadal nauka odbywała się w budynku spółdzielczymi baraku parafialnym.

 

 Budynek szkoły (barak) – (1947)

 W latach pięćdziesiątych, w wyniku reformy oświatowej, nazwę szkoła powszechna zmieniono

na – Szkoła Podstawowa w Gąsewie.

Liczba uczniów ciągle wzrastała. Budynek szkolny, zwany barakiem, nie mógł sprostać potrzebom szkoły. Podjęto działania zmierzające do wybudowania nowego budynku szkolnego. Budowę rozpoczęto wiosną 1958 roku, a zakończono w listopadzie 1959 roku, zajęcia lekcyjne w nowym budynku rozpoczęły się 01 września 1961 roku.

 

 Budynek szkoły – (1963)

W latach 1959 – 1980 przy Szkole Podstawowej w Gąsewie działała dwuletnia Szkoła Przysposobienia Rolniczego. Pierwszymi nauczycielami tej szkoły byli: StanisławaWójcik i Ireneusz.Gadomski.  

Od 1980 roku szkoła rolnicza została przekształcona w trzyletnią Zasadniczą Szkołę Rolniczą, placówkę samodzielną. Od 01 września 1981 roku dyrektorem szkoły rolniczej została Izabela Dzierzgowska. Przedmiotów ogólnych uczyli nauczyciele ze szkoły podstawowej, a zawodowych nauczyciele szkoły rolniczej –Wincenty Kossakowski i Izabela Dzierzgowska. Szkoła mieściła się w baraku stojącym przy budynku szkoły podstawowej. Działalność szkoły rolniczej zakończyła się w 1987 roku,

a w roku 2000 barak został rozebrany.

Od 1964 roku kierownikiem szkoły, a w latach późniejszych dyrektorem został nauczyciel historii i muzyki – Jan Grono (porucznik, obrońca Różana w 1939 roku, podczas okupacji więziony  w Oflagu Murnau w Niemczech). Kierownik Jan Grono był organizatorem życia kulturalnego w szkole i środowisku.

W 1966 roku przedłużono obowiązek szkolny do 17 lat, powstały ośmioletnie szkoły podstawowe. Po wprowadzeniu reformy, dotychczasowa siedmioletnia Szkoła Podstawowa w Rzechowie Gaci, została przekształcona w szkołę czteroletnią, a uczniowie od klasy piątej rozpoczęli naukę w ośmioletniej szkole w Gąsewie.

Od 1975 roku, przez 20 lat, dyrektorem szkoły był Ireneusz Leszczyński – nauczyciel fizyki

i techniki.

 

Główne wejście do szkoły – (1977)

Staraniem dyrektora szkoła była unowocześniana, poprawiano warunki pracy ucznia i nauczyciela. W każdym roku szkolnym roku zwiększała się baza dydaktyczno-naukowa szkoły. Niewygodne ławki dla ucznia zastępowano wygodnymi krzesłami i stolikami uczniowskimi dostosowanymi do wzrostu ucznia. Sale lekcyjne zamieniono na klasopracownie do poszczególnych przedmiotów, a szafy i regały w salach zapełniały się nowoczesnymi pomocami do wykorzystania na zajęciach lekcyjnych.

W latach 1995 – 2005 funkcję dyrektora szkoły podstawowej sprawowała Regina Wnuk, długoletnia nauczycielka języka polskiego.

Od 01 stycznia 1996 roku organem prowadzącym szkoły zostaje gmina. Władze gminy były przychylnie nastawione do szkół, dzięki temu dyrektor mógł remontować i modernizować budynek szkolny

i unowocześniać bazę dydaktyczno – naukową szkoły. Wznowiono działalność świetlicy szkolnej i stołówki.

Reforma oświatowa wprowadziła, od 01 września 1999 roku, nowe typy szkół: sześcioletnią szkołę podstawową i trzyletnie gimnazjum. Z ośmioletniej Szkoły Podstawowej w Gąsewie została utworzona sześcioletnia szkoła podstawowa oraz trzyletnie gimnazjum. Dyrektorem gimnazjum został nauczyciel wychowania fizycznego Zbigniew Olbryś, natomiast Regina Wnuk dyrektorem szkoły podstawowej. Kadra pedagogiczna szkół została utworzona z nauczycieli, którzy wcześniej pracowali w ośmioletniej szkole podstawowej.

 Przed szkołą – (2001)

    Ważna data dla szkoły podstawowej to dzień 15 września 2001 roku. Podczas podniosłej uroczystości Szkole Podstawowej w Gąsewie nadano imię Władysława Stanisława Reymonta, odsłonięto tablicę pamiątkową z płaskorzeźbą patrona szkoły oraz wręczono sztandar. W tym dniu po raz pierwszy odśpiewano hymn szkoły.

 

 

 

 

 

Od 01 września 2005 roku szkoła podstawowa i trzyletnie gimnazjum zostały połączone w Zespół Szkół w Gąsewie Poduchownym. Dyrektorem zespołu został Zbigniew Olbryś, dotychczasowy dyrektor gimnazjum, a zastępcą dyrektora długoletnia nauczycielka klas I-III, Magdalena Ćwiacz.

Szkoły posiadają wysoko wykwalifikowaną kadrę pedagogiczną – nauczycieli z wykształceniem wyższym magisterskim o specjalizacji zgodnej z nauczanym przedmiotem lub prowadzonymi zajęciami.

Zespół Szkół w Gąsewie zapewnia uczniom bardzo dobre warunki kształcenia i opieki. Wszystko to uzyskano dzięki operatywności kolejnych dyrektorów, nauczycieli, pracowników obsługi, rodziców uczniów, hojności władz oświatowych oraz prywatnych sponsorów.

Dzieje szkolnictwa w Gąsewie oraz archiwalne zdjęcia od 1927roku opublikowane są w książce

,,Gąsewo na przestrzeni czasów” wydanej w 2010 roku przez Ochotniczą Straż Pożarną w Gąsewie.